FSFE/fsfe-website
31
33
Fork 96
Code Issues 66 Pull Requests 18 Wiki Activity

Cleanup another folder after moving articles in news item.

Browse Source
This commit is contained in:
Matthias Kirschner
2020-04-18 06:22:02 +02:00
committed by max.mehl
parent 3f600ce6d1
commit f53a933818
3 changed files with 0 additions and 453 deletions
Download Patch File Download Diff File Expand all files Collapse all files
freesoftware/enterprise/chargeofitsbrand.en.xhtml
-179
View File
@@ -1,179 +0,0 @@
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<html>
<version>1</version>
<head>
<title>It’s time for the community to take charge of its brand</title>
</head>
<body>
<p id="category"><a href="/freesoftware/enterprise/">Free Software Business</a></p>
<h1>It’s time for the community to take charge of its brand</h1>
<p> There are a couple of “beginner’s mistakes” when thinking about Free
Software in general and its commercial application, in particular. One
is to believe there was a substantial difference in the software
referred to by the terms “Free Software” and “Open Source.” <a href="/about/basics/freesoftware.html#terminology">There isn’t</a>.
As far as the actual software is concerned, both terms are as synonymous
as things get in real life, with experts debating about details around
the fringes. The differences between the terms lie in <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Framing_(social_sciences)#Framing_in_politics">framing</a> and
<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Brand">brand</a>.</p>
<p>From the perspective of brand management, Open Source is a failed re-branding
effort over which <a href="http://lists.debian.org/debian-devel/1999/02/msg01641.html">its creators lost control</a>, followed by brand degradation
through abuse and over-extension into areas such as business and development
models. This has become another beginner’s mistake in Free Software, as
highlighted in “<a href="/freesoftware/enterprise/freesoftwarecompany.html">What makes a Free Software company?</a>”. </p>
<p>In <a href="http://kanarip.livejournal.com/14584.html">a recent article</a>, <a href="http://fedoraproject.org/wiki/JeroenVanMeeuwen">Jeroen van Meeuwen</a> raised the point of brand awareness, and
the fact that a brand can never be strictly controlled or managed, because it
ultimately refers to “<a href="http://www.peachpit.com/content/images/0321348109/goodies/The_Brand_Gap.pdf">anyone’s gut feeling</a>” about something. But this does not
mean that branding issues should be ignored, because it is possible to influence
anyone’s gut feeling, as some corporations have demonstrated over the years. But
there is no brand manager for Free Software, and there is no communication
discipline on issues of brand among the many people, projects, organisations,
companies and governmental bodies that make up the Free Software ecosystem. </p>
<p>This is the strategic weakness that companies like Microsoft and SAP are seeking
to exploit when they do their own shaping of what anyone’s gut feeling about the
terms “Open Source” and “Free Software” might be. Unsurprisingly, their idea of
what people’s gut feeling should be revolves around dominance of “mixed models”
of proprietary and Free Software. Besides noteworthy write-ups on <a href="http://carlodaffara.conecta.it/?p=216">the Free
Software Economy</a>, Carlo Daffara also published some <a href="http://carlodaffara.conecta.it/?p=259">good evidence</a> on why the
mixed models are not among the most important and on the decline. So there is
very little data to back up the spin provided by SAP, in particular, but there
is a very clear motivation. If it becomes anyone’s gut feeling that mixed models
are indeed the norm, it would allow them to leverage the strategic benefits of
Free Software for themselves, while withholding them from their customers in
order to extract monopoly rent on their own products.</p>
<p >Another approach by which companies such as SAP and Microsoft seek to steer the
brand is by escalating, aggravating and encouraging conflict between false
enemies, and by seeking to harmonize the wider community with false friends.</p>
<h2>False Enemies and False Friends</h2>
<p>There are plenty of false enemies to go around. Ironically, the most common form
of false enemy is found around the animosity that has built around branding and
framing issues, more specifically in the area of “Free Software” vs “Open
Source.” Name-calling and quarrelling on either side is not helpful, and serves
to hide the common base and interest in having a strong brand and powerful
message.</p>
<p>The historical facts around Free Software are well documented and available to
anyone who wishes to look them up. But instead of focussing on past insults and
wrongs, I believe our focus should be on the future. We should realise that what
divides us pales in comparison to what we have in common and that division and
exclusion are harmful to us all. So we should rein in the name-callers on either
side, and empower those people who know how to build cooperation, corporations,
and positive feedback loops.</p>
<p>The second form of false enemies use Free Software according to the parameters
defined by the license chosen for a certain project, but do not contribute back.
These companies make use of the freedoms that were explicitly granted, but often
find themselves heavily criticised for falling into the gap between unwritten
community rules and explicit legal regimes. This criticism conveys a rather
unhelpful lesson: Use of Free Software gives rise to public criticism and risks
the company’s public profile.</p>
<p>This is not the message the Free Software community should want to send. Active
citizenship is an asset, and should be encouraged. But as long as companies meet
their legal obligations, they should be at liberty to be <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hermit">hermits</a>. Not only is it
impossible to enforce willing pro-active participation, through public criticism
and stigma public perception of these companies overlaps with those who break
the explicit legal rules. This discourages legal discipline and weakens the
brand by confusing “anyone’s gut feeling.”</p>
<p>The alternative is to welcome any party taking measures to be a good citizen and
follow the explicit legal rules, and grant them liberty to choose their own
path. The value of active participation and contribution has to be taught, not
forced upon. Once such companies understand the strategic implications of
forsaking the opportunity to co-shape the direction of the platform one’s
business depends upon to competitors, it is likely that more active citizenship
will follow as the logical consequence.</p>
<p>The Free Software community needs to allow for a learning curve, and distinguish
between good citizens – be they active or not – and false friends, which seek to
maximise their own benefit at the expense of others. There are two typical
strategies these companies employ: license abuse and brand abuse.</p>
<p>License abuse is most often related to non-compliance with the <a href="http://www.gnu.org/copyleft/gpl.html">GNU General
Public License (GPL)</a>, as the GPL is not only the most popular Free Software
license overall, it is also the flagship license of the Copyleft principle and
used for the vast majority of the GNU/Linux system. Free Software licenses are
based on copyright, so violation of these licenses can and is being prosecuted
by groups such as gpl-violations.org, <a href="/activities/ftf/">FSFE’s Freedom Task Force</a>, the FSF’s GPL
Compliance Lab and the SFLC. Groups such as the <a href="http://ev.kde.org/">KDE e.V.</a> are building their own
legal infrastructure and <a href="http://aseigo.blogspot.com/2008/08/fla-for-kde-wee.html">consolidate their copyright</a> also because this will
enable them to more effectively curb license abuse in the future.</p>
<p>So license abuse is increasingly well covered, and there is public material
available, such as <a href="/activities/ftf/reporting-fixing-violations.html">FSFE’s guide to reporting and fixing license violations</a>, the
<a href="https://www.gnu.org/licenses/gpl-faq.html">FSF’s GNU GPL FAQ</a>, or the <a href="http://www.softwarefreedom.org/">SFLC</a>’s <a href="http://www.softwarefreedom.org/resources/2008/foss-primer.html">Legal Issues Primer for Open Source and Free
Software Projects</a>. The room for license abuse is shrinking dramatically, and
while genuine mistakes still happen and are typically fixed through cooperative
structural remedies by <a href="/activities/ftf/">FSFE's FTF</a> and others, repeated mistakes are unlikely to
meet unlimited patience, as the lawsuits of the past years have demonstrated.</p>
<p>Brand abuse is more subtle in comparison. At times accompanied by license abuse,
the typical brand abuse takes the form of companies marketing their proprietary
products as “Open Source.” The vector for this abuse is “anyone’s gut feeling”
that Open Source translates to “visible source code.” This criterion is
insufficient to meet the <a href="http://www.opensource.org/docs/osd">guidelines</a> set by the <a href="http://www.opensource.org/">Open Source Initiative (OSI)</a> for
what constitutes Open Source, but seems to dominate a significant part of the
brand at the moment.</p>
<p>There is also brand abuse taking place for “Free Software”, but this abuse seems
less profitable and thus less prevalent, as it plays on the mistaken gut feeling
that Free Software is defined by zero price, although the <a href="http://www.fsf.org/licensing/essays/free-sw.html">definition by the FSF</a>
highlights the four freedoms as the defining set of criteria and the <a href="http://www.debian.org/social_contract#guidelines">Debian Free
Software Guidelines</a> describe what was later used as the definition for the term
Open Source.</p>
<p>Even if it weren’t for the common root of all definitions, combination of terms
such as “FOSS” and “FLOSS” has firmly tied both brands together in public
perception. Gut feeling about one has bearing on the other, people make the
assumption that Open Source is always gratis, and that Free Software means that
the source code is visible. So brand abuse and degradation is an issue that
affects the entire Free Software ecosystem, regardless of preferred branding and
framing.</p>
<p>That brand degradation is harmful for all companies and commercial endeavours in
Free Software, as it weakens the ability to communicate an essential part of the
unique sales proposition. This was also the guiding reason for FSFE‘s “<a href="/documents/whyfs.html">We speak
about Free Software</a>” initiative and has been thematised in Mark Taylor’s article
“<a href="http://resources.zdnet.co.uk/articles/comment/0,1000002985,39578370,00.htm">What vendors really mean by ‘open source’</a>”.</p>
<p>Since brand is about public perception, the only remedy is through public
communication to re-focus the brand. This would necessarily include elements
such as information about the true meaning of the brand, criticism of brand
abuse by the entire community – commercial and non-commercial entities alike –
and exclusion of brand abusive companies from formal or informal cooperation to
avoid legitimising their redefinition of the common brand.</p>
<p>Control over a brand can never be absolute simply because one voice, no matter
how powerful, will never be able to drown out the many individual voices of all
the people whose gut feeling defines the brand. There may be an advantage in a
single message for a single brand, as it is typically handled by any particular
corporate entity for its own products and name. But when it comes to public
perception, there may also be an advantage to a community of millions that has a
common interest to keep its brand strong.</p>
<p>While the message of brand abusing companies often seems to align very well with
the community, they live at its expense, putting actual Free Software companies
at a competitive disadvantage. It is time this community of people, companies,
organisations and governmental bodies understood the relevance of keeping its
brand strong to empower itself and its own.</p>
<p>Because shaping anyone’s gut feeling ultimately is in anyone’s power, yours
included.</p>
</body>
<author id="greve" />
<date>
<original content="2009-06-04" />
</date>
</html>
freesoftware/enterprise/chargeofitsbrand.it.xhtml
-200
View File
@@ -1,200 +0,0 @@
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<html>
<version>0</version>
<head>
<meta name="author-name-1" content="Georg C. F. Greve" />
<meta name="author-link-1" content="/about/greve/greve.html" />
<meta name="publication-date" content="2009-06-04" />
<title>È tempo che la società si occupi dei propri marchi</title>
</head>
<body>
<h1>È tempo che la società si occupi dei propri marchi</h1>
<p>Ci sono un paio di “errori da principiante” quando si parla di Software
Libero in generale, e delle sue applicazioni commerciali, in particolare. Il
primo è quello di credere che esista una differenza sostanziale tra il software definito
con il termine “Software Libero” e “Open Source”. Questa differenza non esiste. Per quanto
riguarda il software in quanto tale, entrambi i termini sono sinonimi nella vita
reale, mentre gli esperti dibattono sui dettagli. La differenza tra questi due
termini riguarda il contesto e il marchio.</p>
<p>Nella prospettiva della gestione del marchio, il termine Open Source rappresenta il
fallimento di uno sforzo di rinnovamento del marchio, sul quale i fautori hanno
perso il controllo. Questo fallimento è stato seguito da uno svilimento del
marchio stesso, per mezzo dell'abuso e dell'estensione del termine in aree come
il business e i modelli di sviluppo. Si è trattato di un altro errore da
principianti nel Software Libero, come evidenziato in “What makes a free
software company?”</p>
<p>In un recente articolo, Jeroen van Meeuwen ha trattato la questione della
consapevolezza del marchio, e del fatto che un marchio non possa essere
rigidamente controllato o gestito, poiché si riferisce in ultima analisi ai
sentimenti “di pancia” di ognuno a proposito di qualcosa. Ciò non significa che
la questione dei marchi debba essere ignorata, poiché le impressioni istintive
di ognuno sono influenzabili, come alcune aziende hanno storicamente dimostrato.
Tuttavia, per il Software Libero, non esiste nessun gestore del marchio, così come non
esiste nessun tipo di disciplina che regoli le questioni legate ai marchi tra le
numerose persone, progetti, organizzazioni, compagnie ed organismi pubblici che
formano l'ecosistema del Software Libero.</p>
<p>Questa è la debolezza strategica che compagnie come Microsoft e SAP provano a
sfruttare costruendo la loro versione delle impressioni istintive che ognuno
dovrebbe avere a proposito dei termini “Open Source” e “Software Libero”. Non
stupisce come la loro idea di questa terminologia preveda la predominanza di
“modelli misti” di software proprietario e Software Libero. Tra l'altro, nelle
pubblicazioni sull'economia del Software Libero, Carlo Daffara ha dimostrato
come i “modelli misti” siano irrilevanti e in declino. Esistono decisamente
poche prove a sostegno della teoria della SAP, mentre le motivazioni sono ben
chiare. Se il sentimento “di pancia” comune diventasse quello per cui i “modelli
misti” siano la norma, queste compagnie trarrebbero beneficio dal Software Libero,
negandolo ai loro clienti al fine di estrarre una rendita monopolistica sui loro
prodotti.</p>
<p>Un altro approccio attraverso cui compagnie come SAP e Microsoft cercano di
dirigere la questione del marchio è quello di scalare, aggravare ed incoraggiare
il conflitto tra falsi nemici, e cercando di mettere l'intera comunità d'accordo
con dei falsi amici.</p>
<strong>Falsi nemici e falsi amici</strong>
<p>Ci sono un sacco di falsi nemici in circolazione. Bizzarramente, la
forma più comune di falso nemico si può trovare nell'animosità delle discussioni
che sono state costruite sulle questioni di marchio e di contesto,
particolarmente nel dibattito “Software Libero” vs “Open Source”. Le diatribe
sulla questione del nome, e le prese di posizione da entrambe le parti non sono
utili, e distolgono dalla necessità di trovare una piattaforma comune, ed un
interesse ad un marchio forte con un messaggio efficace.</p>
<p>I fatti storici a proposito del Software Libero sono ben documentati, e resi
disponibili per quanti desiderino analizzarli. Piuttosto che un'analisi basata
sugli insulti e sugli errori del passato, ritengo che sarebbe necessario
concentrarsi sul futuro. Dovremmo renderci conto che gli elementi di divisione
sono molto meno importanti rispetto a quanto abbiamo in comune, e che le
divisioni e l'esclusione ci danneggiano tutti. Quindi, dovremmo tenere sotto
controllo le diatribe sul marchio da entrambe le parti, e sostenere quanti si
impegnano per costruire cooperazione, aziende e circoli virtuosi.</p>
<p>La seconda categoria di falsi nemici utilizza il Software Libero secondo i
parametri definiti dalla licenza scelta per un certo progetto, ma non offre
nessun contributo. Queste compagnie fanno uso delle libertà loro esplicitamente
garantite, ma spesso si trovano ad essere aspramente criticate per collocarsi in
una “zona grigia” tra le regole non scritte della comunità e le norme giuridiche
ben definite. Queste critiche comportano una conclusione decisamente
improduttiva: l'uso del Software Libero comporta critica sociale e rischio di
immagine per l'azienda.</p>
<p>Questo non è il messaggio che la comunità del Software Libero dovrebbe
comunicare. La cittadinanza attiva è una risorsa, e dovrebbe essere
incoraggiata. Ma finché le aziende rispettano i loro obblighi giuridici, il loro
diritto di non contribuire attivamente dovrebbe essere garantito. Non solo è
impossibile imporre una partecipazione attiva, ma attraverso la critica sociale
e la stigmatizzazione spesso la pubblica percezione di queste aziende si
sovrappone a quella riguardante le aziende che infrangono esplicitamente le
norme. Questa pratica scoraggia la disciplina giuridica, ed indebolisce il
marchio, confondendo le “impressioni istintive” di ognuno.</p>
<p>L'alternativa consiste nell'accogliere le iniziative di ciascuno, indirizzate
a buone pratiche di cittadinanza, che seguano le norme giuridiche esplicite,
garantendo libertà di azione a quanti scelgono di seguire la propria strada. Il
valore della partecipazione attiva e della contribuzione deve essere insegnato,
non imposto. Se queste aziende comprendono le implicazioni strategiche di una
rinuncia all'opportunità di contribuire alla modellazione delle basi da cui
dipende la propria attività rispetto alla concorrenza, è probabile che migliori
pratiche di cittadinanza attiva ne conseguano.</p>
<p>La comunità del Software Libero dovrebbe consentire un processo di
apprendimento, e distinguere tra buoni cittadini, siano essi più o meno attivi –
e falsi amici, che cercando di massimizzare il proprio beneficio a spese altrui.
Esistono due strategie tipiche adottate da queste aziende: abuso delle licenze
ed abuso del marchio. </p>
<p>L'abuso delle licenze è spesso correlato ad una non-conformità con la GNU
General Public License (GPL), poiché la licenza GPL non solo è la licenza più
comune nell'ambito del Software Libero, ma è anche la principale licenza del
principio Copyleft, ed è utilizzata nella grande maggioranza dei sistemi
GNU/Linux. Le licenze di Software Libero sono basate sul copyright, quindi la
violazione di queste licenze può essere perseguita da organizzazioni come
gpl-violations.org, FSFE's Freedom Task Force, il FSF's GPL Compliance Lab e
SFLC. Gruppi come KDE e.V. Stanno anch'essi costruendo la loro infrastruttura
giuridica, e consolidando i loro copyright, anche perché ciò permetterà loro di
mettere a freno abusi di licenze in futuro.</p>
<p>Quindi, l'abuso delle licenze è contrastato in modo sempre più efficace, ed
esiste del materiale pubblicamente disponibile, come la guida FSFE per il report
e la soluzione di violazioni di licenza, la FSF's GNU GPL FAQ, o “ SFLC’s Legal
Issues Primer for Open Source and Free Software Projects”. Lo spazio per l'abuso
delle licenze si sta notevolmente riducendo, e se autentici errori possono
tuttora verificarsi e sono risolti attraverso i rimedi strutturali e basati
sulla cooperazione proposti da FSFE, FTF ed altri, errori ripetuti difficilmente
incontrano una pazienza infinita, come le cause legali degli scorsi anni hanno
dimostrato.</p>
<p>L'abuso del marchio è più subdolo. A volte accompagnato dall'abuso delle
licenze, il tipico abuso del marchio si concretizza con il tentativo di
un'azienda di commercializzare un prodotto proprietario come “Open Source”. Il
mezzo attraverso cui ciò si realizza è l'impressione “istintiva” di qualcuno,
che ritiene che Open Source significhi “codice visibile”. Questo criterio è
insufficiente al rispetto delle linee guida previste dalla Open Source
Initiative (OSI) per la definizione di Open Source, ma sembra dominare una parte
significante del marchio al momento.</p>
<p>Esiste anche un abuso del marchio “Software Libero”, ma questo abuso sembra
meno redditizio, quindi meno rilevante, in quanto si basa sull'erronea
impressione istintiva per cui il Software Libero sarebbe definito da un prezzo
nullo, anche se la definizione di FSF evidenzia le quattro libertà come elementi
di definizione dei criteri, e le linee guida del Software Libero di Debian
descrivono quello che fu in seguito utilizzato come definizione del software
Open Source.</p>
<p>Se anche non fosse per la comune radice di tutte le definizioni, una
combinazione di termini come “FOSS” e “FLOSS” ha rigidamente compreso tutti i
marchi in una comune percezione pubblica. Le impressioni istintive a proposito
di una definizione hanno delle ripercussioni sulle altre: si ritiene che il
software Open Source sia sempre gratis, e che la definizione di Software Libero
indichi un codice visibile. Quindi, l'abuso e la deteriorazione del marchio
sono problemi che riguardano l'intero ecosistema del Software Libero,
indipendentemente dalle proprie preferenze in termini di brand e di
contesto.</p>
<p>Questa degradazione del marchio è pericolosa per tutte le aziende e per tutti
i tentativi di commercializzare il Software Libero, in quanto indebolisce le
possibilità di comunicare efficacemente una parte essenziale delle proposte di
commercializzazione. Questo problema è il motivo principale per l'istituzione
della campagna di FSFE “We speak about Free Software”, ed è stato trattato
dall'articolo di Mark Taylor “What vendors really mean by 'open source'”.</p>
<p>Poiché la questione del marchio riguarda la percezione comune, l'unico
rimedio a queste problematiche sta nella comunicazione pubblica al rinnovamento
del marchio stesso. Questo dovrebbe includere elementi come l'informazione a
proposito del vero significato del marchio, critiche all'abuso del marchio
dall'intera comunità – da istituzioni sia commerciali che non commerciali,
nonché l'esclusione degli organismi non conformi dai processi di cooperazione
formali o informali, al fine di evitare una legittimazione della loro
ridefinizione del marchio comune. </p>
<p>Il controllo di un marchio non può mai essere assoluto, semplicemente perché
una voce, non importa quanto potente, non sarà mai capace di escludere le molte
voci individuali di tutti gli altri, le cui impressioni istintive definiscono il
marchio. Potrebbe esserci un vantaggio in un messaggio unico per ogni singolo
marchio, poiché ognuno di essi è tipicamente guidato da una particolare entità
aziendale. Ma quando ci si riferisce alla percezione pubblica, potrebbe anche
esserci un vantaggio per una comunità di milioni di persone, che ha un
interesse comune a mantenere forte il proprio marchio.</p>
<p>Mentre il messaggio delle compagnie che abusano del marchio sembra spesso
allinearsi bene con la comunità, esse vivono alle spese della comunità stessa,
ponendo le aziende attive nel vero Software Libero in una posizione di
svantaggio. È tempo che la comunità di persone, aziende, organizzazioni ed enti
pubblici comprenda l'importanza di mantenere forte il marchio, al fine di
migliorarsi e di migliorarlo.</p>
<p>Perché formare le reazioni istintive di ognuno è nel potere di ciascuno, tu
incluso.</p>
</body>
<translator>Alessandro Polvani</translator>
</html>
freesoftware/enterprise/chargeofitsbrand.nl.xhtml
-74
View File
@@ -1,74 +0,0 @@
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<html>
<version>1</version>
<head>
<title>Het is tijd voor de gemeenschap om de leiding over haar merk op zich te nemen</title>
</head>
<body>
<p id="category"><a href="/freesoftware/enterprise/">Vrije Software in bedrijf</a></p>
<h1>Het is tijd voor de gemeenschap om de leiding over haar merk op zich te nemen</h1>
<p>Er zijn een aantal beginnersfouten bij het denken van Vrije Software in het algemeen en bij haar commerciële toepassing in het bijzonder. Eén ervan is om te geloven dat er een substantieel verschil was tussen de software die 'Vrije Software' en de software die 'Open Bron' werd genoemd. <a href="/about/basics/freesoftware.html#terminology">Dat is er niet</a>.
Als het om de daadwerkelijke software gaat zijn beide termen in het dagelijkse leven synoniem, en debatteren experts over de marginale details. De verschillen tussen de termen liggen op het gebied van <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Framing_(social_sciences)#Framing_in_politics">framing</a> en
<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Brand">merk ('brand')</a>.</p>
<p>Vanuit het perspectief van merk-management is Open Bron een mislukte poging om een merk opnieuw in de markt te zetten, en waarover <a href="http://lists.debian.org/debian-devel/1999/02/msg01641.html">haar makers de controle hebben verloren</a>, gevolgd door degradatie van het merk door misbruik en teveel blootstelling aan zakelijke en ontwikkelingsmodellen. Dit is een andere beginnersfout in Vrije Software geworden, zoals is uitgelicht in '<a href="/freesoftware/enterprise/freesoftwarecompany.html">Wat is een Vrije Software bedrijf?</a>'. </p>
<p>In <a href="http://kanarip.livejournal.com/14584.html">een recent artikel</a> maakte <a href="http://fedoraproject.org/wiki/JeroenVanMeeuwen">Jeroen van Meeuwen</a> het punt van bewustzijn van een merk, en het feit dat een merk nooit te strikt gecontroleerd of gemanaged kan worden, omdat het uiteindelijk gaat om '<a href="http://www.peachpit.com/content/images/0321348109/goodies/The_Brand_Gap.pdf">ieders buikgevoel</a>' over iets. Maar dit betekent niet dat uitdagingen op het gebied van vermarkting zouden moeten worden genegeerd, omdat het mogelijk is om ieders buikgevoel te beïnvloeden, zoals sommige bedrijven in de afgelopen jaren hebben gedemonstreerd. Maar er is geen merk-manager voor Vrije Software, en er is geen communicatie-discipline 'merk-uitdagingen' bij de vele mensen, projecten, organisaties, bedrijven en publieke lichamen die samen het Vrije Software-ecosysteem vormen.</p>
<p>Dit is een strategische zwakte die bedrijven zoals Microsoft en SAP willen exploiteren als zij ieders buikgevoel over de termen 'Open Bron' en 'Vrije Software' willen beïnvloeden. Het is geen verrassing dat hun idee over wat ieders buikgevoel zou moeten zijn draait om dominantie van 'gemengde modellen' van onvrije en Vrije Software. Naast belangrijke opstellen over <a href="http://carlodaffara.conecta.it/?p=216">de Vrije
Software economie</a> publiceerde Carlo Daffara ook <a href="http://carlodaffara.conecta.it/?p=259">goed bewijs</a> over waarom de gemengde modellen niet het belangrijkste zijn en in belang afnemen. Dus er zijn erg weinig gegevens ter bewijs van de reclame die afkomstig is van SAP in het bijzonder, maar er is een erg duidelijke motivatie. Als iedereen het buikgevoel heeft dat gemengde modellen inderdaad de norm zijn, dan zou dit hen in staat stellen om de strategische voordelen van Vrije Software voor zichzelf te benutten, terwijl deze van hun klanten worden onthouden zodat zij monopolie-rente over hun eigen producten verdienen.</p>
<p>Een andere aanpak waarmee bedrijven zoals SAP en Microsoft het merk willen besturen is door het escaleren, erger maken en aanmoedigen van conflicten tussen valse vrienden, en door harmonie met valse vrienden aan te moedigen in de bredere gemeenschap.</p>
<h2>Valse vijanden en valse vrienden</h2>
<p>Er zijn veel valse vijanden waar je mee kan omgaan. De meestvoorkomende vorm van een valse vijand is ironisch genoeg te vinden in de animositeit die is ontstaan uit de uitdagingen rond merk en framing, en meer specifiek op het gebied van 'Vrije Software' versus 'Open Bron'. Elkaar uitschelden en ruziemaken helpt beide kanten niet en bedekt de gemeenschappelijke basis en het belang om een sterk merk en een krachtige boodschap te hebben.</p>
<p>De historische feiten rond Vrije Software zijn goed gedocumenteerd en beschikbaar voor iedereen die ze op wil zoeken. Maar in plaats van de focus te leggen op beledigingen en fouten uit het verleden, geloof ik dat we onze focus op de toekomst moeten houden. We zouden ons moeten realiseren dat wat ons verdeelt in het niet verdwijnt in vergelijking met wat we gemeen hebben en dat deze verdeeldheid en het elkaar uitzonderen ons allemaal schade toebrengen. Dus we zouden de pestkoppen aan beide kanten moeten afremmen, en de mensen die weten hoe ze samenwerking, bedrijven en positieve feedback-loops kunnen bouwen meer ruimte en mogelijkheden moeten bieden.</p>
<p>De tweede vorm van valse vijanden gebruikt Vrije Software volgens de parameters van het gekozen project, maar draagt omgekeerd niets bij. Deze bedrijven maken gebruik van de vrijheden die zij uitdrukkelijk verkregen, maar worden vaak zwaar bekritiseerd voor het vallen in de ruimte tussen ongeschreven gemeenschapsregels en expliciet juridische eisen. Deze kritiek bevat een les die ons niet helpt: gebruik van Vrije Software leidt tot meer publieke kritiek en vormt een risico voor het publieke profiel van het bedrijf.</p>
<p>Dit is geen boodschap die de Vrije Software-gemeenschap zou moeten willen verzenden. Actief burgerschap is een voordeel en zou moeten worden aangemoedigd. Maar voor zover bedrijven tegemoetkomen aan hun juridische verplichtigen, zouden zij de vrijheid moeten hebben om <a href="https://nl.wikipedia.org/wiki/Heremiet_%28monnik%29">heremieten</a> te zijn. Het is niet alleen onmogelijk om vrijwillige pro-actieve participatie af te dwingen; door publieke kritiek en stigma overlapt de publieke perceptie over deze bedrijven met die van zij die expliciet juridische wetten breken. Dit ontmoedigt juridische controle en maakt het merk zwakker door het in verwarring brengen van 'ieders buikgevoel'.</p>
<p>Het alternatief is om iedere partij te verwelkomen die maatregelen neemt om een goede burger te zijn en de expliciete juridische regels te volgen, en hen de vrijheid te gunnen om hun eigen pad te kiezen. De waarde van actieve participatie en ieders bijdrage zou moeten worden onderwezen, en men zou niet moeten worden gedwongen. Als zulke bedrijven eenmaal begrijpen dat de strategische gevolgen van het niet nemen van de mogelijkheid om samen de richting van het platform te sturen waarvan men afhankelijk is maar het aan concurrenten laat, is het waarschijnlijk dat er meer actief burgerschap volgt als logisch gevolg.</p>
<p>De Vrije Software-gemeenschap zou een leercurve moeten toestaan, en het verschil moeten zien tussen goede burgers - actief of niet - en valse vrienden, die hun eigen voordeel willen maximaliseren ten koste van anderen. Er zijn twee typische strategieën die deze bedrijven gebruiken: misbruik maken van licenties en misbruik maken van merken.</p>
<p>Misbruik maken van licenties heeft meestal betrekking op het niet voldoen aan de <a href="http://www.gnu.org/copyleft/gpl.html">GNU Algemene Publieke Licentie ('GNU General
Public License' of GPL)</a>, omdat de GPL niet alleen de populairste Vrije Software-licentie is, maar ook de leidende licentie van het Copyleft-principe en deze wordt gebruikt door de grote meerderheid van GNU/Linux-systemen. Vrije Software-licenties zijn gebaseerd op auteursrecht, dus overtreding van deze licenties kan en zal vervolgd worden door groepen zoals gpl-violations.org, <a href="/activities/ftf/">FSFE’s Freedom Task Force</a>, FSF’s GPL Compliance Lab en de SFLC. Groepen zoals de <a href="http://ev.kde.org/">KDE e.V.</a> bouwen hun eigen juridische infrastructuur en <a href="http://aseigo.blogspot.com/2008/08/fla-for-kde-wee.html">consolideren hun auteursrecht</a> ook omdat dit hen in staat stelt om zich in de toekomst effectiever te beschermen tegen misbruik van licenties.</p>
<p>Dus het misbruik van licenties wordt steeds beter beantwoord, en er is publiek materiaal beschikbaar, zoals <a href="/activities/ftf/reporting-fixing-violations.html">FSFE’s gids voor het rapporteren en oplossen van overtredingen van licenties</a>,
<a href="https://www.gnu.org/licenses/gpl-faq.html">FSF’s GNU GPL Veelgestelde Vragen</a>, of <a href="http://www.softwarefreedom.org/">SFLC</a>’s <a href="http://www.softwarefreedom.org/resources/2008/foss-primer.html">Tekstboek over juridische uitdagingen van Open Bron en Vrije Software-projecten ('A Legal Issues Primer for Open Source and Free Software Projects')</a>. De ruimte voor misbruik van licenties krimpt dramatisch, en terwijl er nog steeds echte fouten worden gemaakt en meestal worden opgelost door samenwerkende structurele oplossingen van <a href="/activities/ftf/">FSFE's FTF</a> en anderen, is er voor herhalende fouten steeds minder geduld, zoals de rechtszaken van de afgelopen jaren hebben laten zien.</p>
<p>Daarmee vergeleken is misbruik maken van een merk meer subtiel. Soms vergezeld van misbruik van licentie, neemt misbruik maken van een merk gewoonlijk de vorm aan van bedrijven die hun eigen onvrije producten vermarkten als 'Open Bron'. De dragende gedachte achter dit misbruik is dat 'ieders buikgevoel' zou moeten zijn dat Open Bron betekent dat de broncode zichtbaar is. Dit criterium is niet genoeg om te voldoen aan de <a href="http://www.opensource.org/docs/osd">richtlijnen</a> van het <a href="http://www.opensource.org/">Open Bron Initiatief ('Open Source Initiative' of OSI)</a> voor wat Open Bron is, maar het lijkt een belangrijk deel van het merk op dit moment te domineren.</p>
<p>Er vindt ook machtsmisbruik plaats als het gaat om 'Vrije Software', maar dit misbruik lijkt minder op te leveren en komt dus minder vaak voor, omdat het gaat om het bespelen van het valse buikgevoel dat Vrije Software betekent dat de prijs gratis is, hoewel de <a href="http://www.fsf.org/licensing/essays/free-sw.html">definitie van de FSF</a>
de vier vrijheden uitlicht als de definiërende criteria en de <a href="http://www.debian.org/social_contract#guidelines">Debian Vrije Software-richtlijnen ('Debian Free
Software Guidelines')</a> datgene beschrijven wat later is gebruikt als definitie van de term Open Bron.</p>
<p>In de publieke perceptie hebben combinaties van termen zoals 'FOSS' en 'FLOSS' beide merken sterk samengebracht, wat ook al het geval zou zijn vanwege de gemeenschappelijke oorsprong van alle definities. Het buikgevoel over de één heeft invloed op dat over de ander: mensen nemen aan dat Open Bron altijd gratis is, en dat Vrije Software betekent dat de broncode zichtbaar is. Dus misbruik en degradatie van een merk is een uitdaging die het hele Vrije Software-ecosysteem raakt en waarbij het niet uitmaakt welk merk of welke framing je voorkeur heeft.</p>
<p>Die degradatie van het merk is schadelijk voor alle bedrijven en commerciële activiteiten in de Vrije Software, omdat het de mogelijkheid verzwakt om over een essentieel deel van de unieke verkooppropositie te communiceren. Dit was ook de leidende reden voor het '<a href="/documents/whyfs.html">Wij spreken van Vrije Software ('We speak about Free Software')</a>'-initiatief van FSFE en dat is gethematiseerd in het artikel van Mark Taylor
'<a href="http://resources.zdnet.co.uk/articles/comment/0,1000002985,39578370,00.htm">Wat verkopers echt bedoelen met 'open bron' ('What vendors really mean by ‘open source’')</a>'.</p>
<p>Omdat merk gaat over publieke perceptie is de enige remedie publieke communicatie om een nieuwe focus te leggen op het merk. Dit zou noodzakelijkerwijs elementen moeten bevatten over de echte betekenis van het merk, kritiek op misbruik van het merk door de hele gemeenschap - zowel door commerciële alswel niet-commerciële entiteiten - en het niet meer formeel of informeel samenwerken met bedrijven die het merk misbruiken om zo te voorkomen dat we hun nieuwe definitie van het gemeenschappelijke merk legitimeren.</p>
<p>Controle over een merk kan nooit absoluut zijn omdat een stem, ongeacht hoe krachtig, nooit in staat zal zijn om de vele individuele stemmen van alle mensen van wie het buikgevoel het merk bepalen de kop in kan drukken. Er zou een voordeel kunnen zitten in een enkelvoudige boodschap voor een enkel merk, zoals gewoonlijk wordt geuit door bedrijven voor hun eigen producten en hun eigen naam. Maar in de publieke perceptie zou er ook een voordeel kunnen zitten in een gemeenschap van miljoenen die een gedeeld belang hebben om het merk sterk te houden.</p>
<p>Terwijl de boodschap over bedrijven die misbruik maken van hun macht vaak erg goed overkomt bij de gemeenschap, leeft zij over haar rug, en stelt zij de echte Vrije Software-bedrijven in een competitief nadeel. Het is tijd dat deze gemeenschap van mensen, bedrijven, organisaties en publieke lichamen het belang begrijpen van het sterk houden van haar merk om zo dat merk en zichzelf sterker te maken.</p>
<p>Uiteindelijk is iedereen in staat om het buikgevoel over iets te veranderen.</p>
</body>
<author id="greve" />
<date>
<original content="2009-06-04" />
</date>
<translator>André Ockers</translator>
</html>